juni 2018

                              

 

 

OM OVER NA TE DENKEN

 

De vorige maand eindigde het artikel als volgt: ‘Het is vanwege Jezus’ werk dat we meer mens mogen zijn en dat we Gods beeld mogen weerspiegelen in de wereld. Als dát geen uitdaging is aan al die verschillende godsdiensten, die immers ook zoeken waar de echo’s van Gods stem vandaan komen’. Dat is de opmaat naar de volgende serie hoofdstukken, die gaan over het weerspiegelen van Gods beeld.

Het boekje ‘Eenvoudig Christelijk’ van Tom Wright is ingedeeld in drie clusters: de echo’s van een stem, dat gaat over het zoeken naar God; tegen de zon inkijken, dat gaat over de ontdekking van God, in de Here Jezus Christus, door Zijn Geest; en nu dus over het weerspiegelen van Gods beeld. Ik ben benieuwd wat Tom Wright ons daarover kan leren. Je moet het boek Openbaring deze keer er wel naast houden.         Gertjan Zwart

 

Verering van God:

Er zijn bij de mensen verschillende belevingen van Godsverering.

Als je een glimp begint op te vangen van de werkelijkheid van God, dan is er een natuurlijke reactie om Hem te eren. Wie hem dán niet eert heeft in ieder geval nog niet begrepen Wie Hij is en wat Hij heeft gedaan.

Anderen leven al lang bij Gods verering, ze zijn er in opgegroeid. Voor een deel van hen is verering van God slechts een gewoonte, een cultuur en ook zij begrijpen vaak niet wie Hij is. Ze merken dat ze vastlopen, want ze beginnen zich ernstig af te vragen wat de zin hiervan is. Velen verlaten daarom hun kerk of godsdienst. Een ander deel eert Hem bewust en met overtuiging, maar zou dieper willen gaan om Hem nog meer, of beter te eren. Hierbij zij opgemerkt dat het gaat over het Engelse woord ‘worship’, dat vertaald kan worden met eredienst (kerkdienst), of aanbidding

Het is hoe dan ook zinvol om te zien wat dat is, ‘God eren’.

De Bijbel geeft meerdere voorbeelden en ideeën, maar de ultieme beschrijving doet Johannes, die als het ware een majestueus geheim afluistert en ziet in de hemel.

Dat betekent niet, zoals we eerder hebben gezien, dat hij vooruitgespoeld is naar een of andere verre toekomst, of weggerukt naar een geheime of verre locatie hoog in de lucht of het heelal. Maar een van de belangrijkste leerpunten van dit boek zegt dat Gods sfeer en de onze niet ver uit elkaar liggen en dat zij op bepaalde momenten en plaatsen in elkaar grijpen, Soms wordt de scheidslijn zo dun dat er op sommige momenten en voor sommige mensen een deur wordt geopend. Zo ook bij Johannes die een geopende deur zag, naar binnen ging en daar het geregelde leven in Gods dimensie te zien kreeg en dat blijkt doorlopende aanbidding (worship) te zijn. (Openb. 4)

Johannes beschrijft een plaats van opperste majesteit en ontzagwekkende heerlijkheid. Dat is de troon. En rondom de troon de vertegenwoordigers van het koninkrijk van de dieren en de gekozen vertegenwoordigers van de van de mensen: de hele schepping vereert God om wie Hij is.

Dieren prijzen hun Schepper in een taal die wij niet verstaan, maar in de hemelse dimensie is dat wél duidelijk. De innerlijke logica van dit eren is dit, dat de waarde wordt erkend van Iemand. De Ander is zo superieur, dat er geen hogere toevoeging mogelijk is dan alleen eerbewijs. Zo prijst het dierenrijk (vertegenwoordigd in de vier dieren) God onophoudelijk.

De mensen (vertegenwoordigd in de ouderlingen) sluiten zich hierbij aan, maar hun lied is voller, omdat zij meer te zeggen hebben. Mensen verheerlijken niet alleen Gods grootheid, maar begrijpen ook de redenen van Gods grootheid. (Openb. 4: 11b)

In de hemelse dimensie wordt God vereerd door heel de schepping, zoals ook in de aardse dimensie had moeten gebeuren. Had gemoeten…maar … dat niet gebeurt, gezien de belabberde toestand van de wereld! Wat doet God daar aan?

Ook in de hemelse dimensie worden de gevolgen ondervonden: De persoon op de troon heeft een boekrol (Openb.5) (waarin Gods plan om Zijn doel te bereiken) en het blijkt dat niemand van Gods schepselen die kan openen. God heeft er zich sinds de schepping op vastgelegd te werken door Zijn schepselen, mensen die op Hem lijken. Maar de mensen hebben Hem verlaten en lijken niet meer op Hem en zo wordt Gods plan, Zijn toekomst en doel verijdeld……. ware het niet dat daar nóg iemand verscheen, de Leeuw en het Lam, de Messias en het offer(dier) in één.

De reactie op het verschijnen van deze persoon in de troon van God laat de lofzang veranderen in een nieuw lied (Openb.5:9). Was de ‘worship’ eerst gericht op de Schepper, nu wordt die gericht op de Verlosser. Het is een prachtig lied dat overweldigend aanzwelt; de engelen sluiten er zich bij aan en tenslotte de hele schepping, van alle kanten komt het geluid dat zich samenvoegt tot één harmonieus geluid. Als je zoiets meemaakt in een concertzaal dan krijg je kippenvel en/of een gevoel van triomf … en dat is nog maar een zwak aftreksel van wat in de hemel gebeurt.

Dat is dus eren, dat is waar we toe opgeroepen worden: herkennen en erkennen van de Schepper en de Verlosser en dat omzetten tot iets moois waardoor omstanders er van meegenieten, er kippenvel van krijgen.

Het vergelijk met het gevoel van zo’n prachtig, dieprakend en meeslepend concert is een redelijk vergelijk. Gaat het immers soms niet zo dat al de tonen nog niet eens verstreken zijn het applaus aanzwelt en door het geweld een gejuich opkomt? Het gevoel dat je dit niet had willen missen in je leven. Dat is belangrijk om vast te houden, want er kan ook een ander vergelijkend beeld in je opkomen, nl. dat van een dictator, die alles om zich heen regisseert tot een onberispelijk eerbetoon voor hemzelf, waarin geen foutje is te ontdekken, maar waar men plichtmatig applaudisseert, juicht, of zogewenst, zelfs tranen produceert. Zo is het dus in geen geval, want daar zit angst achter; als je niet meedoet dan zwaait er wat. In de verering van God zit geen angst maar enthousiasme. Nog even dat beeld van ‘t concert: je bent aanwezig, maar meer dan dat, je wordt opgenomen in het grote geheel, je wordt je op een nieuwe manier van dingen bewust, de wereld ziet er anders uit. Het heeft iets van verliefd worden! Dan is het ook niet gek dat je gaat lijken op wat je vereert (1e regel van spiritualiteit).

Verering, bewondering, eer-brengen, hebben tot gevolg dat je gaat lijken op dat of op degene die je vereert (machtverheerlijking leidt tot mee-dogenloosheid, geldverheerlijking leidt tot berekenende gierigheid, etc.). Omdat je gemaakt bent als naar Gods beeld zal verering van God je meer werkelijk mens maken (2e regel van spiritualiteit). Wanneer je in liefde en dankbaarheid opziet naar God, naar Wiens beeld je bent gemaakt, groei je.

Wanneer je daarentegen je verering geeft aan iets of iemand anders dan krimp je. (uitgezonderd misschien de momenten dat je even of een periode ‘high’ wordt, maar dan val je weer dieper neer als dat voorbij is).

De uitnodiging om meer mens te worden ligt er, de kans ligt er ook. En dat is dan ook Gods oproep!

Verering is het hart van christelijk leven, we zijn geroepen om God lief te hebben met heel ons hart, verstand, onze ziel en kracht. Het doet er toe dat we leren over wie God is om Hem nog gepaster te vereren.

Laten we dat ook in de kerk niet vergeten, dat God nooit genoeg volprezen is. Degenen die een glimp van Hem hebben opgevangen zullen daarnaar verlangen.                                                                                                                                                           Tom Wright

 

 

 

ACTIVITEITEN

Van de Paardenmarkt-werkgroep

De Paardenmarkt komt er weer aan. De datum is 25 juli.

Het is altijd weer een fijne ervaring om dit met elkaar te doen. Veel gesprekken, veel ontmoetingen.

Geef je op bij Lida Suijker of bij Hinke Zwart om mee te helpen.

Er moeten stoelen en tafels opgesteld worden, koffie bediening, toiletreiniging, rondleiding door de kerk, mensen uitnodigen voor koffie of zingen, etc., etc.

 

DIACONAAT

 

STG Leefgemeenschap ZILT, Gorinchem

(avondmaalcollecte)

ZILT is een christelijke woongemeenschap in Gorinchem waarbij gastvrijheid centraal staat.. In Zilt wonen drie gezinnen en twee singles als vaste bewoners, daarnaast is er ruimte voor 5 a 6 gasten; mensen die tijdelijk de warmte en de huiselijkheid van een leefgemeenschap goed kunnen gebruiken.

Gastvrijheid is wat ZILT probeert in de praktijk te brengen. Soms is het dan goed om daar verder over na te denken.

Het team van ZILT deed dat samen met dr. Sake Stoppels. Die heeft veel geschreven over en gereflecteerd op gastvrijheid. Er was veel herkenning vanuit de praktijk van Zilt.

Het ging o.a. over de hoge roeping die gepraktiseerd wordt in het schenken van koffie en geven van aandacht. Ook opmerkelijk hoe soms gastvrijheid en vijandschap dicht bij elkaar kunnen liggen. En hoe we met mogelijk tegenstrijdige gevoelens kunnen omgaan bij het ontvangen van gasten. Ook kwam aan de orde dat gastvrijheid ruimte biedt aan de gast om vrij te zijn in wie hij of zij is, maar ook over hoe we gasten ontvangen, niet in een lege ruimte, maar in een ruimte die gevuld is met onze identiteit; met name onze identiteit die we hebben in Christus. Zo mogen we (en dat bidden we) een open deur zijn naar Christus.

 

 

OM EVEN STIL TE WORDEN

De hof van vrede

 

Wat achter die muur te vinden is?

Ja, dat zou jij wel willen weten…

Je bent al geen haar beter dan ik!

Maar het is menselijk nietwaar – ik wil weten.

 

Weet je wat de Hovenier mij zei?

‘Achter die muur, mijn vriend, ligt de tuin van gisteren.

Ja, iedereen wil graag terug naar gisteren

omdat ze denken dat het daar beter was.’

 

‘Maar is dat dan niet zo?’ vroeg ik Hem.

‘Welnee, beste vriend. Kijk maar eens door dat poortje

En zie je wel dat die tuin daar, precies is als de hof waar wij nu lopen?

Echt, het maakt niet uit in welke tuin je wandelt.

 

Heb nu maar vrede met de hof van heden…’

‘En de tuin ginds dan, Hovenier?’ vroeg ik.

We hadden nog maar een klein stukje gewandeld, of ik zag in dezelfde muur een andere poort.

Een breed tegelpad leidde naar een tuin daarachter….en die was toch werkelijk mooier dan de tuin waarin wij ons bevonden!

 

‘Wat is dat voor een tuin, Hovenier?’

‘Dat is de tuin van morgen, goede vriend. Ook van die tuin denken de mensen dat die mooier is dan de hof van heden. Maar men vergist zich absoluut.’

 

‘Ik geef toe: er groeien bepaalde bloemen die je hier in deze tuin niet zult vinden, maar daar staat tegenover dat er ginds prachtige bloemen ontbreken die je nu juist hiér wél aantreft.

Het is allemaal zo betrekkelijk, als je begrijpt wat ik bedoel.

 

‘Zullen we maar weer verder wandelen?’

A.F.Troost